Context:

De context van deze casus is een multiculturele onderhandeling i.v.m. een privaat ontwikkelde concessie voor het bouwen van een waterkrachtcentrale en vervolgens exploiteren gedurende 30 jaar. De centrale omvatte meerdere turbine-generatoren.

De belanghebbenden partijen van het project waren de volgende:

  • Het plaatselijke Nutsbedrijf, de afnemer van de gehele elektriciteitsproductie
  • De Bouwheer, Projecteigenaar, Privéontwikkelaar
  • De EPC aannemer
  • De ElektroMechanische onderaannemer, leverancier van de turbine-generatoren

Bij het begin van de onderhandelingen wilde de Projecteigenaar één enkele overname van de gehele energiecentrale na voltooiing van de bouw. De reden was waarschijnlijk omdat de overnamedatum het startpunt zou zijn van de concessieperiode van 30 jaar en ook van de aflossing van de lening. 

Eerste uitwisseling van argumenten:

De EM-aannemer legde uit dat het, vanwege de aard van het project, nuttig kon zijn om een ​​overname per sectie te voorzien (d.w.z. een overname per turbine-generator eenheid). Dit waterkrachtproject heeft een regelmatige aanvoer van water. Die zou ongebruikt blijven voor energieproductie totdat de laatste eenheid in gebruik zou worden genomen en de gehele energiecentrale zou worden overgenomen.

De Bouwheer erkende dit voordeel maar wilde dat de EM-aannemer de eenheden gedurende enkele maanden laten exploiteren zonder overname van de centrale.

De gebruikelijke handelspraktijk is dat de eenheden vóór de overname niet voor commerciële exploitatie mogen gebruikt worden. In standaardcontracten veronderstelt gebruik vóór overname impliciet acceptatie / overname (behalve voor inbedrijfstellingstests en proefdraaien). De verzekeringen zijn eveneens verschillend voor de bouwfase (CAR-verzekering) en exploitatiefase (uitvalverzekering). 

Win-win-oplossing gevonden:

De partijen stemden uiteindelijk in met één enkele definitieve overname van de centrale, die de referentiedatum voor de concessietermijn zou zijn. Elke turbine-generator eenheid die in gebruik zou worden genomen vóór deze definitieve overname zou echter worden overgedragen aan de Projecteigenaar (inclusief een overdracht van risico- en verzekeringsverplichtingen) en geëxploiteerd worden door de Projecteigenaar. Een stimuleringsbonus voor vervroegde indienststelling van één of meerdere eenheden was vanaf het begin contractueel voorzien. Dit om de aannemers gedurende de hele constructiefase te motiveren om oplossingen te vinden die het bouwproces versnelden.

De voordelen voor elk van de belanghebbenden waren als volgt:

  • Het Nutsbedrijf profiteerde van de vervroegde elektriciteitsproductie om verdere uitval van het elektriciteitsnetwerk te vermijden (die zich geregeld in het land voordeden) en om dure thermische elektriciteit opgewekt door noodinstallaties te vervangen door hydro-elektriciteit aan een veel lager tarief.
  • De Projecteigenaar profiteerde van zijn deel van de bonusbetalingen door het Nutsbedrijf (voor de vervroegde exploitatie). De vroege opstart van de elektriciteitsproductie verbeterde het leerproces van de exploitanten, wat leidde tot minder uitval van de centrale, een hogere beschikbaarheid en waarschijnlijk minder garantieproblemen na de definitieve overname.
  • De EPC- en de EM-aannemers profiteerden van bonussen voor vervroegde voltooiing.

Werkelijke impact en conclusie:

Ondanks de vele uitdagingen tijdens de uitvoering van het project (met aanzienlijke marge-ontsporingen), slaagden de aannemers erin bepaalde turbine-generatoren in gebruik te nemen vóór de gegarandeerde overnamedatum. De vervroegde elektriciteitsproductie was uiterst welkom voor het land en het Nutsbedrijf. De bonussen waren een verademing voor de extra bouwkosten die de aannemers spendeerden (ook voor de versnellingsmaatregelen). Voor de Projecteigenaar resulteerde dit in een positieve overgang van de bouw- naar de exploitatiefase.

De onderhandelingsteams spendeerden nogal wat tijd bij het vastleggen van dit complexe mechanisme voor vervroegde voltooiing. Er werd echter een positieve sfeer gecreëerd tijdens de contractonderhandelingen door de discussies naar een win-win onderwerp te brengen en dit op basis van vertrouwen, respect, transparantie en zin voor initiatief. Deze sfeer was ook gunstig voor het oplossen van andere onderwerpen die zelf geen win-win situaties waren.


Jan Bouckaert

Jan Bouckaert is een FIDIC deskundige (Certified Adjudicator/President's list) met 25 jaar wereldwijde ervaring in het onderhandelen en uitvoeren van complexe bouw-, hernieuwbare energie-, energie- en infrastructuurprojecten. Hij is ook gespecialiseerd in contractbeheer, project controls en alternatieve geschillenbeslechting. Tijdens zijn loopbaan woonde Jan in Frankrijk, België, Egypte, India en Portugal en werkte hij voor GE Renewable Energy, Alstom Hydro, Besix/Six Construct. Hij is Burgerlijk Ingenieur Bouwkunde (Ir) aan de Universiteit van Leuven (KUL, België) en heeft een MBA van ISEG (Portugal). Hij spreekt vloeiend Engels, Frans, Portugees en Nederlands. Jan is de oprichter van AfiTaC, een bedrijf dat advies geeft over internationale aanbestedingen en contracten. Maak gerust verbinding via LinkedIn: https://www.linkedin.com/in/afitac/

0 reacties

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *